Cierpienie z powodu wojny: Dresden

Rany, śmierć i trauma

Zdjęcie przedstawia różne protezy stosowane w przypadku urazów wojennych.

Podczas wojny ludzie zabijają innych ludzi, ranią ich fizycznie i psychicznie. Ale wiele wojen skutkuje również ludobójstwem, masowymi mordami, ucieczką i wysiedleniem. Dotyczy to zarówno żołnierzy, jak i cywilów – niezależnie od tego, czy aktywnie uczestniczą w działaniach wojennych, czy biernie znoszą wojnę. Ta wystawa poświęcona jest szerokiemu spektrum cierpień wojennych.

Jeszcze w XIX wieku niewielu żołnierzy ginęło na polu bitwy. Wielu z nich ulegało wypadkom lub umierało z powodu infekcji i chorób. Nawet niewielkie rany postrzałowe mogły prowadzić do śmierci.

Wraz z poprawą metod leczenia wzrosła prawdopodobieństwo przeżycia ran. Jednak spowodowało to wzrost liczby inwalidów wojennych, którzy doświadczyli również ran psychicznych.

Projekt ma wywoływać emocje

Wszystkie społeczeństwa powojenne muszą zmierzyć się z konsekwencjami wojny, na przykład z integracją inwalidów wojennych lub kwestią winy i odpowiedzialności. Trudno jest pokazać osobiste odczucia, takie jak ból, strach, przerażenie i smutek. Dlatego obszar wystawy „Cierpienie wojny” koncentruje się na trzech tematach związanych ze „śmiercią”, „ranami” i „bolesnymi wspomnieniami”.

Aby dostać się do tej części wystawy, zwiedzający muszą świadomie udać się do konstrukcji przypominającej gabinet z gablotami. Jej wystrój wywołuje uczucie ciasnoty i skupienia. Wystawione obiekty mają przemawiać do widzów na poziomie osobistym i wywoływać emocjonalne zaangażowanie. Poszczególne gabloty są wyposażone w osłonę, którą można otworzyć za pomocą linki.