Historia muzeum

Początek kolekcji broni palnej

W tym centralnym budynku arsenału przechowywano 200 000 sztuk broni palnej, białej broni i 300 dział, które przeniesiono tam ze starej zbrojowni. Ponadto pod kierownictwem saksońskiego oficera Moritza Thierbacha powstała zamknięta kolekcja broni i modeli. Początkowo tylko oficerowie mieli prawo oglądać zbiory, ale w 1897 roku budynek arsenału został częściowo otwarty dla zainteresowanych cywilów. Początkowo kolekcje należały do archiwum wojskowego, ale w 1914 roku zostały połączone w „Królewskie Saksońskie Muzeum Armii”.

W czasie I wojny światowej muzeum było czasowo zamknięte, a nadzór nad nim sprawowało Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, a od 1928 r. Ministerstwo Edukacji Narodowej. Wraz z wybuchem II wojny światowej wszystkie niemieckojęzyczne muzea wojskowe i zbrojownie, w tym w Wiedniu, Berlinie, Dreźnie i Monachium, znalazły się pod kontrolą Wehrmachtu. Jednocześnie podległy one „szefowi muzeów wojskowych” z siedzibą w Berlinie, który podlegał Naczelnemu Dowództwu Armii.

Po wojnie wykorzystanie cywilne

Podczas bombardowań Drezna w lutym 1945 r. budynek muzeum nie został trafiony. Po zakończeniu wojny część zbiorów została wywieziona do Związku Radzieckiego. Ponadto wprowadzono zakaz tworzenia muzeów wojskowych w okupowanych Niemczech. W związku z tym los budynku arsenału jako miejsca ekspozycji militariów pozostawał przez pewien czas niepewny. W 1946 r. „Zbiory Miejskie” Drezna przejęły nienaruszony budynek i przez kilka lat wykorzystywały go jako salę miejską do organizacji różnych imprez.

Oprócz jarmarków bożonarodzeniowych i wystaw kwiatów, jesienią 1946 roku odbyła się „Ogólnoniemiecka Wystawa Sztuki” z 600 dziełami sztuki z całych Niemiec. W 1957 roku, rok po utworzeniu Narodowej Armii Ludowej (NVA), Ministerstwo Obrony Narodowej podjęło decyzję o utworzeniu „stałej wystawy” poświęconej historii NVA.

Ponowne otwarcie jako muzeum armii NRD

Od 1965 roku NVA i nadrzędna nad muzeum Główna Administracja Polityczna zleciły renowację budynku arsenału w Dreźnie na potrzeby wystaw. W marcu 1972 roku otwarto „Muzeum Armii NRD” z całkowicie odnowioną i jak na ówczesne warunki bardzo nowoczesną ekspozycją, na której pokazano prawie 6000 eksponatów. Muzeum w Dreźnie cieszyło się dobrą reputacją zarówno w kraju, jak i za granicą i zostało członkiem wielu międzynarodowych stowarzyszeń muzealnych.

W 1990 roku Muzeum Armii NRD zostało przemianowane na „Muzeum Historii Wojskowości w Dreźnie” na prośbę pracowników, a rok po zjednoczeniu przejęte przez Bundeswehrę. Zgodnie z „Koncepcją muzealnictwa w Bundeswehrze” wydaną przez ministra obrony Volker Rühe, Muzeum Historii Wojskowości stało się w 1994 roku głównym muzeum w sieci muzeów i zbiorów Bundeswehry, zastępując dotychczasową siedzibę w Rastatt w Badenii-Wirtembergii.

Aktualne tematy w centrum uwagi

Lata po ponownym otwarciu muzeum upłynęły pod znakiem wielkich wystaw specjalnych poświęconych I wojnie światowej, pamięci o bitwie pod Stalingradem i powstaniu Cesarstwa Niemieckiego. Do tego doszły liczne większe i mniejsze wystawy fotograficzne i gabinetowe, interwencje artystyczne dotyczące tematów historycznych, ale także aktualnych. Coraz ważniejsze staje się przy tym podejście do niemieckich misji wojskowych w erze Merkel i związanego z tym przełomu dla Bundeswehry.

W najbliższych latach muzeum planuje gruntowną przebudowę stałej ekspozycji przy zachowaniu dotychczasowej koncepcji – otwarcia dyskusji na temat roli wojny i wojska w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.