Broń ręczna

Różnorodność szczególnej kategorii broni

Termin „broń ręczna” obejmuje różnorodne rodzaje broni, które były używane na polu bitwy w historii. 

Każda broń opowiada dwie historie: o stanie rozwoju technicznego oraz o rzeczywistej przemocy między ludźmi. Pokazują one, jak blisko siebie mogą leżeć postęp i zniszczenie.

W Muzeum Historii Wojskowości zbiór broni ręcznej obejmuje ponad 17 600 pojedynczych obiektów i sięga od późnego średniowiecza do XXI wieku. Różne grupy obiektów dzielą się na broń palną, broń białą, broń drzewcową i akcesoria do broni. Główny nacisk w zbiorze kładziony jest na broń, która została opracowana i była używana w europejskiej przestrzeni kulturowej.

Broń ręczna na wystawach

Broń ręczna stanowi szczególną grupę obiektów. Reprezentuje ona nie tylko stan techniki, ale także bezpośredni aspekt siły militarnej. Żadna inna kategoria broni nie pokazuje tak wyraźnie, że broń była używana przez ludzi przeciwko ludziom. Rzadko można przyporządkować poszczególne egzemplarze do konkretnych osób. Jednak w imponujący sposób ilustrują one, jak ściśle technika i przemoc były ze sobą powiązane w historii.

Broń palna

Broń palna to broń, która wystrzeliwuje pociski za pomocą spalania materiału pędnego, takiego jak czarny proch. Należą do niej karabiny, pistolety, rewolwery, ale także ciekawostki, takie jak strzelby w lasce.

W zbiorach dominuje broń ordynansowa, czyli broń standardowa, która była oficjalnie wydawana żołnierzom. Zbiory uzupełnia niewielka liczba broni myśliwskiej i sportowej, na przykład strzelby dwulufowe i karabiny małokalibrowe. Niektóre egzemplarze mają również związek z postaciami historycznymi.

Broń biała

Broń biała charakteryzuje się wykorzystaniem ostrzy i jest najczęściej używana jako broń tnąca lub kłująca. Może być mała i ostro zakończona, jak na przykład bagnet do piki, lub znacznie większa i cięższa, jak na przykład szabla.

„W sile broni ujawnia się słabość ludzi”

 Rabindranath Tagore

Oprócz walki broń biała była również wykorzystywana do celów reprezentacyjnych. Z tego powodu w kolekcji znajdują się również bogato pozłacane eksponaty z prawdziwymi adamaszkowymi ostrzami i delikatnymi grawerunkami. Niektóre egzemplarze broni białej pozwalają wyciągnąć wnioski na temat ich posiadaczy lub służyły jako pamiątki po dawnych towarzyszach broni lub własnej służbie.

Broń drzewcowa – broń o symbolicznym znaczeniu

Broń drzewcowa składa się z długiego drzewca, zazwyczaj wykonanego z drewna lub metalu, na którego przednim końcu znajduje się ostrze, grot lub maczuga. Typowymi przykładami są lanca, halabarda lub maczuga bojowa. Broń tę zazwyczaj dzierżono obiema rękami. Do dziś można ją znaleźć na przykład na herbach miast.